فيكما ، و بارك لكما ، و بارك عليكما « 1 » . و آنچه گفته‌اند « حمله الى دار الهجرة » ابو بكر حمال رسول بود نه دليل به اتفاق ، و ابو بكر را در مدينه وطنى نبود كه وى به آنجا برده باشد باقى ابو بكر ضيف انصاريان بودى ، و به مذهب ما چنان است كه رسول وى را با خود نبرد . و دليل كذب حديث قوله تعالى : إِذْ يَقُولُ لِصاحِبِهِ ( توبه 40 ) و نگفت ، لحامله ، اگر حامل گويند عبد اللّه ارقط اولى است بدين نام زيرا كه وى دليل بود در اين راه . حق تعالى گفت : إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ( توبه 40 ) به ضمير وحدت گفت نه به لفظ هما . پس بايد كه كافران رسول را بيرون كرده باشند و ابو بكر فضله بوده . اگر خصم معاند بود ما را رسد كه گوئيم كه مگر حال ، مراد از اين اخراج بوده باشد كما قال تعالى : وَ إِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ ( انفال 30 ) . و اگر با رسول بودن و حمل او با مدينه مدحى بودى در آن راه بايستى كه حق تعالى چنان كه مدح ناصران ياد كرد مدح حاملان نيز گفتى و چون ياد نكرد پس به حكم حديث « فاسكتوا عما سكت اللّه عنه » « 2 » خاموش بايد شدن از آنچه حق تعالى سكوت ورزيد و اما آنچه گويند كه رسول گفت . احفظونى فى اصحابى آووا و نصروا ، فانهم خيار امتى ، و قال : من احب جميع اصحابى و تولاهم و استغفر لهم جعله اللّه يوم القيمة معهم فى الجنة و قال مثل اصحابى مثل النجوم من اقتدى بشىء منها اهتدى « 3 » ، و قال تعالى : وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ ( توبه 101 ) و قال اللّه تعالى : لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ ( فتح 18 ) و امثال اين آيات و اخبار كه در مناقب مهاجر و انصار وارد شد جمله دلالت بر آن مىكند كه جمله ايشان را خير مىبايد گفت . آمنا و صدقنا ، استغفار براى صحابه خاص لازم است و واجب كوجوب الصلاة و الصيام . اما طائفه شيعه ، با جمعى بد باشند و آن جمعى معدوداند به اسم و نسب كه بر خاندان

--> ( 1 ) - فضائل الخمسة 2 / 161 به نقل رياض النضرة 2 / 180 و عوالم العلوم بخش زندگانى حضرت فاطمه 1 / 380 و الكوثر فى احوال فاطمة بنت النبى الاطهر ( ص ) 3 / 553 . البته در تمام مصادر از انس بن مالك نقل شده است . ( 2 ) - عوالى اللئالى ابن ابى جمهور احسائى 3 / 166 باب حج ( 3 ) - ميزان الاعتدال ذهبى 1 / 413 بنا به نقل الهيات سبحانى 4 / 444 با اختلاف اندك .